از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « در ميان بنىاسرائيل مردى بود كه در مدّت سه سال دعا مىكرد و خداى عز و جل را مىخواند كه او را پسرى روزى كند ؛ پس چون ديد كه خداى عز و جل دعاى او را مستجاب نمىگرداند ، گفت : اى پروردگار من ! آيا من از تو دورم كه از من نمىشنوى ، يا تو به من نزديكى و مرا اجابت نمىفرمايى » . حضرت فرمود : « پس كسى در خواب به نزد او آمد و گفت كه : تو در مدّت سه سال خداى عز و جل را خواندى ، با زبان هرزه ، و دل از حدّ درگذرنده كه پاكيزه نيست ، و نيّتى كه راست و درست نه ؛ پس از هرزگى خود باز ايست ، و بايد كه دلت از خداى عز و جل بپرهيزد ، و نيّتت نيكو شود » . فرمود : « پس آن مرد ، همچنين كرد . بعد از آن ، خداى عز و جل را خواند و پسرى از برايش متولّد شد » . 2626 / 9 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از سماعه ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه از جملهء بدترين بندگان خداى عز و جل ، كسى است كه مردم همنشينى با او را ناخوش دارند ، به جهت زشتگويى كه دارد » . 2627 / 10 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از سهل بن زياد ، از ابن محبوب ، از ابن رئاب ، از ابو عبيده ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هرزگى و بىشرمى ، از جملهء جفا و ستم است ، و ستم ، در آتش جهنّم » . 2628 / 11 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از ابن مسكان ، از حسن صيقل روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « زشتگويى و بىشرمى و زبان درازى ، از نفاق ناشى مىشود » . 2629 / 12 . از او ، از احمد بن محمد ، از على بن نعمان ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : خداى عز و جل دشمن مىدارد كسى را كه زشتگو و بىشرم باشد ، و سؤال كند و پُر اصرار نمايد » . 2630 / 13 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از ابن اذينه ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله به عايشه فرمود كه : اى عايشه ! به درستى كه اگر زشتگويى مصوّر مىبود و به صورتى در مىآمد ، هر آينه صورت بدى بود » . 2631 / 14 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد ، از بعضى از مردان خويش كه راوى حديث‌اند ، روايت كرده است كه گفت : « هر كه با برادر مسلمان خويش